Afghaans en vrouw zijn

Alleen

Wat het me meest is bijgebleven van mijn reis van vorig jaar in Afghanistan is hoe erg het leven van een vrouw in Afghanistan verschilt van dat mijne. Samen met een ander journaliste van Afghaanse komaf verbleef ik een maand in Kabul. Ik geloof dat iedereen die ik ontmoette verontwaardigd was dat ik als meisje alleen (twee vrouwen betekent daar dus alleen) naar Afghanistan was afgereisd terwijl een vrouw daar nauwelijks alleen op straat mag lopen.

Je ziet ze wel af en toe alleen lopen. Maar je wordt al gauw een bezienswaardigheid als je een verkeerde beweging maakt of net iets te luid praat. Nou moet ik zeggen dat zelfs mijn familie in het westen mij voor gek verklaarde dat ik de reis (zonder ouders betekent dus alleen) ging maken. Iedere keer als we vrienden en familie bezochten tijdens onze reis in Kabul vertelden we de meisjes wat we allemaal hadden gedaan en waar we waren geweest. We vertelden ze over pasgeopende winkels en shoppingmalls die zij nog niet hadden gezien. Het kwam er op  neer dat wij in een maand meer hadden gezien dan zij in hun hele leven.

Na twintig jaar naar Kabul

Nooit gedacht dat dit moment zou aanbreken.Het zweet staat op mijn rug maar toch trek ik mijn lange bruine ribjas aan. Mijn armen zijn gevoelloos. Buiten staat de felle zon aan een blauwe heldere hemel. Langzaam zie ik iedereen voor mij opstaan. Ik kan me er niet toe zetten om mezelf in beweging te brengen. Uiteindelijk loop ik dan toch met een verstarde blik naar de uitgang bijna in trance langs de vliegtuigstoelen.In mijn gezicht  briest een frisse wind maar het lijkt wel alsof mijn luchtwegen dichtgeknepen worden. Zenuwachtig trek ik voor de zoveelste keer mijn hoofddoek die telkens afglijd strakker over mijn hoofd. Met trillende handen houd ik het bruine lap stof, dat mijn haar en mijn voorhoofd bedekt, vast onder mijn kin.

Vluchtelingen  

Wereldwijd zijn er ruim 12 miljoen vluchtelingen en 25 miljoen ontheemden. Ontheemden zijn vluchtelingen binnen de eigen landsgrenzen. Mensen vluchten uit vrees voor geweld of hun eigen leven.  De meeste vluchtelingen komen uit oorlogsgebieden of dreiging daartoe.  Anisa Watanyar is gevlucht uit Afghanistan uit vrees voor leven van haar en haar familie.

 Bekijk hieronder het fragment waar Anisa Watanyar  haar ervaringen als vluchteling aan ons vertelt :

Het Afghaanse meisje

Na de Mona Lisa is het misschien wel het beroemdste portret ter wereld:

de foto van het Afghaanse meisje die met priemende groene ogen de camera in blikt

De foto, van National Geographic-fotograaf Steve McCurry, heeft duizenden mensen geintrigeerd. Wie is zij en wat is er sinds 1984, toen de foto van haar gemaakt werd, met haar gebeurd. .

Het Feminisme

Wie oude schilderijen bekijkt begrijpt al snel dat vrouwen in het bestuur niet voorkwamen. Vrouwen hadden dan ook niets te vertellen. Dat bleef zo, ook toen het kiesrecht voor mannen werd ingesteld. Na afschaffing van de slavernij in de VS kregen alle burgers stemrecht, maar onder het begrip "burgers" vielen alleen mannen.

Aan het einde van de 19^e eeuw begonnen sommige vrouwen zich tegen deze situatie te verzetten. Als oorzaken kunnen de industrialisatie en de verbeterde communicatiemogelijkheden worden aangevoerd. Vooral jonge onafhankelijke vrouwen begonnen zich af te vragen waarom ze niets te vertellen hadden. Het werd tijd dat de vrouw haar eigen beslissingen ging nemen. De beweging maakte zich ook sterk voor beter onderwijs voor meisjes en een betere wettelijke positie met betrekking tot echtscheiding en bezittingen. Rond 1895 verscheen voor het eerst de term "feministe" in de pers.

  Afghaanse vrouw en haar uitzichtloze toekomst in Nederland

Overgrote meerderheid van de Afghaanse vrouwen in Nederland kampt met diverse vormen van depressie, stress en vermoeidheid. Dat heeft verschillende psychologische en sociale oorzaken. Het is algemeen bekend dat het verleden van deze vrouwen kenmerkt zich door oorlog en geweld. Sommigen zijn getuige geweest van traumatische gebeurtenissen in eigen land. Aangekomen in Nederland, hebben deze vrouwen nog een lange weg te gaan. De herinneringen en trauma’s achtervolgen hen voortdurend. Ook de onzekerheid over het verblijf in Nederland en de verblijfsstatus zijn op dit moment voor deze Afghaanse vrouwen een nieuw onderwerp om tegen te vechten.

Moederdag 

De tweede zondag in mei staat in het teken van de moeder. Het vieren van Moederdag op de tweede zondag is traditie in Denemarken, Italië, Turkije, Australië, België, Amerika, Duitsland en Nederland. Moederdag wordt in veel landen van de wereld gevierd, echter niet altijd op dezelfde datum.
Allereerst wil ik alle moeders van harte feliciteren met hun dag. Voorts wil ik van de gelegenheid gebruik maken om stil te staan bij de cruciale rol van de moeders binnen de Afghaanse cultuur.