Wij vrouwen hebben vele talenten en een van deze talenten is, het uiten van de  gevoelens. Gelukkig bestaan er velen manieren om het te uiten, zoals er over te praten of schilderen van je emoties op een doek en natuurlijk  niet te vergeten doormiddel van muziek. Mijn manier is door het op papier te schrijven. Tijdens mijn pubertijd was schrijven het enige uitweg om mezelf te uiten. Sinds dien  ben ik door mijn omgeving aangespoord en gestimuleerd om te schrijven. 

Naar mijn mening heeft iedereen een bepaald talent, maar met oefening kun je veel meer vooruitgang boeken. In de loop van de jaren hebben mijn handen, ogen en mijn blik steeds meer ervaring gekregen door de positieve houding van mijn omgeving.

Hierbij wil ik deze gedicht presenteren over een Afghaanse meisje.

Leven  voor het Belang van een ander

Tot hoeverre zal ik mijn eigen leven geven voor het belang van de ander?

Als een zingende papegaai in een gouden kooi willen ze me laten leven,

Tot hoeverre zal ik de zaden van hun grond accepteren

 Waarschijnlijk zijn mijn grootste valkuilen wel mijn geboorte en geslacht

Hoe lang zal ik mijn verlangens opgeven om  die van de ander te volbrengen

Nooit zal er over mij vertrouwd gesproken worden

Altijd zal ik iemands naam, eer, vrouw of zusje zijn

Nooit geaccepteerd om wie ik werkelijk ben

Zolang ik maar niet de vlek van hun zaad wordt

Zolang ik me gedraag zoals zij het willen

Zal ik als een ongeneeslijke ziekte voor hun leven

Anders wordt mij keuzes gegeven in hun belang

Wat heeft het dan voor zin om te kiezen

Je leeft uiteindelijk toch nooit voor jezelf

Als mijn geslacht ben je toch niet te genezen

Behalve het leven als  verbrand as

 - Sultana Wahab -